İYİLİĞİN MÜKAFATI EBEDİ SAADET!..
Karşı komşumuz yene kapısının önünde sokak hayvanlarını besliyordu.Hemen bende çıktım bakındım ona..Ne kadar sokakta başı boş hayvan varsa hepsinin karnını doyurmaya çalışıyordu.
Ben bakınırken bana baktı ve gülümsedi.
“İstersen sende bana yardım edebilirsin” dedi
Bende çok isterdim ona yardım etmeyi ama ailem o kişi ile konuşmamı,yakınlaşma mı istemiyordu.
“Yok teşekkür ederim” dedim.Acaba neden annemler onunla konuşmamı istemiyorlardıki.Oysaki ne kadar güzel davranışları olan bir insandı.Çok zengindi de..Ama tüm parasını,hayvanlara harcıyordu.Daha doğrusu biz öyle sanıyorduk.
O akşam babama sordum; “babacığım karşıdaki güzel evde oturan amca ile neden konuşmamı istemiyorsunuz ki?Oysaki o çok yardım sever bir insan.”
Babam kızdı bana..
“Sus o bizim inancımızdan” değil .Onlar biz müslümanları sevmezler..
“Tamam” dedim.
Bir kaç gün sonra kapının önüne çıktım amca gözükmüyordu.Oysa o hep bu saatlerde hayvanları beslerdi.Bir süre bekledim çıkmadı.Birden telaşlandım.Babamın dediklerini unutup ,doğru karşı eve gittim.Kapıyı çaldım ama açılmadı..Pencereden bakındım.Yaşlı amca yatıyordu”.El etti gel ,kapı açık” diye.
Kapıyı yittim açıldı.İçeri girdiğimde amca öyle yatıyordu.Su istedi benden.Hemen verdim,ilaçlarını içmesi gerektiğini ama kalkıp alamadığını söyledi.Gittim söylediği yerden ilaçlarını getirdim ve yardım ettim içirdim.Sonra iyi oldu.”Benim bir yere gitmem lazım evlat bana yardım eder misin?” dedi.
Yardım ettim beraber çıktık.Bayağı yürüdük.Bir kocaman eve geldi.İçeri girdiğimizde hep yoksul çocuklar vardı.”Burası neresi “dedim.”Burası kimsesiz çocuklar yurdu “dedi.
Benimde bu ay ki bağışımı yatırmam gerekiyor ki,bu çocuklar sefil olmasın diyerek parayı götürüp yetkililere teslim etti.Sonra elinden tutum ve çıktım.Ama oradaki herkes o amcayı çok seviyorlardı.Dua ediyorlardı arkasından…
Giderken amcayla konuşurken ona sordum “sen müslüman değilmiş sin?Peki o zaman neden bu kadar insanlara yardımcı oluyorsun?
Yene gülümseyerek baktı ; “hepimiz insan değil miyiz evlat?”
Evet dedim.
“Oda insan insana muhtaçtır.İnsan insana daima yardım etmelidir.Bu insanlığın en önemli vazifesidir” dedi.
Konuşarak gittik.
“Amca sen çok iyi bir insansın.Hiç birşey gözüktüğü gibi değilmiş.”
Amca benim sıkıca elimi tuttu ve bana dedi ki; “bana Allah’ı ve İslam dinini anlatır mısın?”Bende bildiklerimi yol boyunca anlattım.Sonra evine bıraktım.
Ertesi gün elime bir dini kitap alarak amcanın evine gittim.Önce kitabı okuduk,ardından da sokak hayvanlarının karnını doyurduk.Amca, “ertesi gün yene gel “dedi.
Ben her gün ona bir dini kitap okuyordum.Ama annem ve babamdan habersiz.
Sonra birgün gittiğimde kapı açıktı içeri girdim ki; el açmış o iyi kalpli amca dua ediyor.Birde Kelime-i Şehadet getiriyordu.Şok olmuştum o an.
Amca iyi kalbinin,merhametli yüreğinin ve o duaların sayesinde ebedi huzura ere bilmişti.Bende büyüklerimden izinsiz ilk defa yalnış bir iş yapmayarak,güzel bir olaya vesile olmuştum.Ne mutlu o amcaya,ne mutlu bana ki, bunca kötülüğün içinde Allah’ı ve iyiliği başarabiliyorduk.İlahi saadete erme şerefine nail olmuştuk.
